خوش خرامان می روی ای جان جان بی من مرو

                                            دانش راهم تويی ای راه دان بی من مرو

دنیا ۲ روز است ٬ یک روز با تو و یک روز بر علیه تو

       رفت در ظلمت غم آن شب و شبهای دگر هم

               نگرفتی دگر از عاشق آزرده خبرهم

                     نکنی دیگر از آن کوچه گذر هم

         بی تو اما به چه حالی من از آن کوچه گذشتم

هميشه زيباترين کلام مادر است

مادرزندگي را احساس کردن .

بياد آن همه خوش آمد گوئيهاي صادقانه ات .

بياد آن همه مهر ومحبت هميشه يکرنگت.

چه شد که دست تقدير ترا از من گرفت

 وعمري چشم به راهت گذاشت .

مهربان مادر من تو خوب بودي

چه شد که در يک لحظه فقط يک لحظه روح پاکت

بسوي معبود يکتا پرواز کرد و

ما را در غم بي تو بودن تنها گذاشت .

مادريعني: زبانم قاصر است از توجيه تو بهترين

مادريعني: تفهيم زندگي کردن

مادر يعني:مهر خالصانه داشتن

مادر يعني :ايجاد گرما وروشنائي در زندگي

مادريعني:اميد دادن و به اميدواري رساندن

مادر يعني :هدايت به راه درست

مادر يعني: واژه واژه زندگي

مادر يعني: روشنائي در ظلمت

مادر يعني:خورشيد زندگي

مادريعني:آغوش گرم وصميمي داشتن

مادر يعني: اميد دادن  

مادر يعني:بهترين وبهترين

مادر يعني:بازهم زبانم قاصر از توجيه نام بزرگت اي بهترين

مهربان مادر من یکسال از رفتنت گذشت 

 وآن لحظات غمزده ازدست دادن ترا

دوباره قلب مرا بدرد مي آورد روحت قرين رحمت الهي.

مهربانتر از تو هم مگه ميشه در اين دنيا پيدا کنم؟

اي نازنين مادر من مگه ميشه دلواپسيهايت

رو در مورد خودم از ياد ببرم از آن لحظه که شنيدم آره شنيدم

که ديگر در برم نيستي اگه تنها بودم بدون تنهاي تنهاشدم .

چه خوش داشتم بي قراريهاي زمانه رو

تو ياريم ميدادي چه خوش داشتم صبوري رو

در لحظات زندگيم درس مي دادي .

چه خوش داشتم با تمام وجود بنام مادر صدايت مي کردم .

اما دريغ از روزگار که حسد بروجود نازنينت کرد

وترا از ما گرفت .روحت شاد باد اي نکو نام مادرم.

داشتم دفتر خاطراتم و يادداشت هاي روزانه ام را ورق مي زدم.

تصميم داشتم تا عمري باقي است،

 تا تواني دارم و تا پولي در چنته هست،

اگر به كسي مديونم، بدهكاري هايم را بازپس دهم.

در هر برگ از خاطرات و يادداشت ها كه

حساب و كتابي با كسي داشتم،

همه را مي توانستم به رقم و ريال تبديل كنم

اما وقتي به يك اسم مي رسيدم، با عجز و ناتواني،

فقط مجبور بودم آنرا رد كنم.

همه حساب كتابهايم تمام شد.

جرأت برگشت دوباره و مرور بدهكاري هايم را به آن شخص نداشتم.

 آخر هر طور محاسبه مي كردم

حتي اگر تمام عمر و مالم را مي دادم

باز هم به او مقروض بودم.

بارها شيطان وجودم،

وسوسه ام كرده بود كه از اين يكي بگذر.

او حتي خيلي از اين حساب كتابها را از ياد برده

و انتظاري ندارد. اما نمي شد.

دست كم در هر صفحه يكبار اسم او را مي ديدي.

نمي شد از آن همه قرض و دين گذشت

به اندازه كافي تأخير داشته ام. من به او به

 اندازه تك تك لحظه هاي عمرم مقروض و مديون بودم.

نمي شد اين همه را از ياد برد و كم و زياد كرد.

نمي شد... او مادر بود.

در حق تو آنقدر بوده كه با هيچ بهائي قابل جبران نيست.

دست مزن  چشم ببستم دو دست           

                                           راه مرو چشم ، دو پايم شكست

حرف مزن !قطع نمودم سخن                     

                                        نطق  مكن !چشم ببستم دهن

هيچ نفهم  !اين سخن عنوان  مكن         

                                         خواهش نافهمي انسان مكن

لال شوم ، كور شوم ، كر شوم                

                                   ليك محال است كه من خر شوم